„Tej nocy umrzesz” – Viveca Sten
Bardzo nie lubię klimatów wojskowych. Całe to budowanie wytrzymałości jednostki oraz jedności zespołu metodą maltretowania jest według mnie głupie. A…
Autor: CzytAska
„Właściwie bez winy” – Viveca Sten
Jak to możliwe, że na małej wyspie, gdzie po sezonie zostali nieliczni stali mieszkańcy, zaginęła na odcinku kilku doskonale sobie…
„W zamkniętym kręgu” – Viveca Sten
Żeglarskie regaty wysokiego szczebla zaczynają się wystrzałem. Tym razem wystrzał pistoletu startowego, maskuje inny strzał. Znany i poważany adwokat, wiceprezes…
„Na spokojnych wodach” – Viveca Sten
„Na spokojnych wodach” to pierwszy tom serii kryminalnej, kolejnej szwedzkiej autorki. Serii kryminalnej z obyczajowym tłem. Sielska, mała miejscowość na…
„Pudełko z marzeniami” – Magdalena Witkiewicz, Alek Rogoziński
Porzucony przez narzeczoną i ogołocony przez nieuczciwego wspólnika Michał. Skołowana przez obiboka porzucająca korporacyjny kierat Malwina. Małe miasteczko. Kamieniczka, kapliczka.…
„Żebro Adama” – Antonio Manzini
Na okładce zachęca Andrea Camilleri. I słusznie. Rocco w pierwszym tomie budził mieszane uczucia. Po prostu to człowiek, którego trzeba…
„Nie całkiem białe Boże Narodzenie” – Magdalena Knedler
Klasyczna zagadka w stylu „wszyscy jesteśmy podejrzani”. Pensjonat ukryty głęboko w lesie. Bardzo okrojony personel. Właściciel z tajemnicą. Goście z…
„Jak zawsze” – Zygmunt Miłoszewski
Dziwnie mi się tę książkę czytało. Z jednej strony zabawna i wciągająca, z drugiej przerażająca. I każdy powrót był z…
„Czarownica” – Camilla Läckberg
Camilla Läckberg nie pieści się z czytelnikiem. Cukierkowa rodzinka Eriki i Patricka wspierana przez siostrę, teściową, znajomych i przyjaciół z…
„Nieboszczyk wędrowny” – Małgorzata J. Kursa
Kto nie marzyłby o spadku od rzadko widywanej ciotki. Spadku, na który składa się dom i firma dająca zatrudnienie w…
„Słup ognia” – Ken Follett
Nie jest to co prawda ten zachwyt, który wzbudziły we mnie „Filary Ziemi” ale i tak „Słup Ognia” wciąga. Wyraziści…
„Szaławiła” – Marta Kisiel
Zaczyna się jakby smętnie i ponuro. Od pogrzebu. Potem się okazuje, tu nie ma nic smutnego, raczej kamień z serca.…